Το σκιουρακι

Το σκιουράκι (μέρος 3)

Στη μεγάλη πεδιάδα όλα ήταν γαλήνια. Τα ζωάκια είχαν πέσει να κοιμηθούν από νωρίς. Το βραδινό αεράκι, το καλύτερο υπνωτικό. Δροσερό, δροσερό παίρνει μαζί του κάθε βαριά σκέψη κρύβοντας την στη μεγαλοσύνη της νύχτας...

Την νύχτα επικρατεί τάξη. Δεν ακούγονται φωνές από χαρούμενα ζωάκια που παίζουν ανάμεσα στα δέντρα, ούτε σηκώνεται σκόνη από κυνηγητά...Το πολύ πολύ να ακουστεί κανένα κουρασμένο χασμουρητό από τους ξενύχτες ή καμιά φωνή από τους φύλακες κουκουβάγιες.

Στην κοινωνία των ζώων όλα είναι μοιρασμένα. Υπάρχει ιεραρχία. Ο καθένας έχει τον ρόλο του για να λειτουργούν όλα σωστά. Φιλίες και έχθρες υπάρχουν, οι ξένοι είναι ευπρόσδεκτοι, όμως κανένας και τίποτα δε μπαίνει πιο πάνω από την ηρεμία της πεδιάδας και του μικρού δάσους.

Το σκιουράκι δε γεννήθηκε εδώ. Το είχαν φέρει εκεί από μωρό. Δε θυμόταν τίποτα για το μέρος που γεννήθηκε ούτε και για τους γονείς του. Ήξερε καλά μέσα του όμως ότι δεν ανήκε εδώ. Ένιωθε κάπου ένα κομμάτι του να τον περιμένει. Όμως η ζωή ήταν σκληρή. Έπρεπε να δουλεύει όλη την ημέρα για να συγκεντρώσει καρπούς. Ήταν στην ομάδα ανεφοδιασμού της κοινότητας. Χρέος του να συγκεντρώσει την απαραίτητη τροφή για τις αποθήκες της κοινότητας. Δεν υπήρχε χρόνος για πολλές σκέψεις.

Πολλές φορές αναρωτιόταν γιατί να το κάνει αυτό ενώ θα μπορούσε να τριγυρνά στο δάσος ελεύθερος...όμως τρελός θα ήταν όποιος έφευγε από εκεί. Ποιός μπορούσε να ζει μόνος.?
Μοναδική παρηγοριά τα αστέρια. Ίσως το φεγγάρι μπορούσε να του πει όσα έψαχνε..

Κάθε βράδυ κοιμόταν με μια κρυφή ελπίδα..

The sguirrel (part 3)

Everything was serene at the big valley. The little animals were sleeping from long time, The night breezing air was the best relaxation/ Cool and calming takes all the daily problems hidding them at the chaos of night.

At night everything is calm and beautiful. No sound is being heard. Nor of happy animals playing around trees or is impossible to see any dust of running in the paths. The only sound is being heard from time to time is of night owls that protect the sleeping animals or the small voice someone that was late to get sleep.

At the animals' society everything is equally seperated. There is a chain of commands. Everyone has its own task to do. Animals have frineds or enemies, strangers are welcome but it is strongly forbidden to do harm to their society. No one should place himself over the welfare of small society.

The little squirrel was not born at that place. It was brought there. Was not remebered the slightest thing about his parents or his born place. He knew very well that was not a part of that society or of that small forest. Life there was really tough. He had to work hard every day to collect seeds for the society food storage department. There was not time for further thoughts.

Some moments was wondering why he should live like that. He could wander free without problems at the deep forest. But he knew that noone could survive out of their society unless he was mad. Who one could live alone? 

The only consolation for him was the stars. Maybe meeting with the moon would solve his questions. Maybe the moon could give him the answers he was searching..

Every night the squirrel was liying on the bed with a secret hope meeting the moon sometime.